من را

مجازات کرده اند

حسنی بیا دوباره

دوست های واقعی بشویم

و زنگ تفریح که می خورد

دست هم را بگیریم

و بعدتر

با هزار ناراحتی

برگردیم توی کلاس

بیا دوباره

اول سال که می شود

به هم بگوییم

"میای با هم دوست بشیم؟"

حسنی

پاره ی تنهای من

سر زنگ املا

خنده هایت

صدای معلم را قورت می داد

و من دیکته هایم همیشه کم می شد.

من

باید صد بار

از روی

"من قول می دهم دیگر تنبلی نکنم"

بنویسم

اما

هنوز هم

دلم می خواهد

از صبح تا شب،

از شب تا صبح،

تنبلی کنم.

چرا همیشه

قشنگترین کارهای دنیا

جرم محسوبند

حسنی من را مجازات کرده اند.

بیا با هم از مدرسه فرار کنیم.

پ.ن. حسنی: همان که جمعه ها به مکتب می رفت.